Віртуальний кабінет польської мови

5.Основна частина уроку

Пояснення вчителя.

 Робота з текстом.

Chopin był geniuszem muzycznym. Francuz z pochodzenia, stał się wielkim miłośnikiem Polski i jej narodu. Chopin od dzieciństwa interesował się grą na fortepianie. Czasami grywał na nim nawet nocą. Gdy młody Fryderyk zdał ostatnie egzaminy w Konserwatorium Warszawskim, jego nauczyciel i równocześnie rektor szkoły, kompozytor Elsner, taką wystawił mu notę: «Chopin Fryderyk szczególna zdatność, geniusz muzyczny». Kiedy Chopin, mając dwadzieścia lat, opuszczał Polskę – był już dojrzałym artystą, który skomponował dwa koncerty fortepianowe, wiele mazurków, nokturnów i innych utworów. Sławny był także jako pianista-wirtuoz. Chopin postanawia zostać na emigracji po upadku powstania listopadowego. Osiedla się w Paryżu i w mieście tym szybko zyskuje uznanie i sławę. Ówczesny Paryż, a zwłaszcza jego środowisko kulturalno-literackie, urzeczone było jego talentem, jego niezwykłą grą. Chopin na emigracji tęskni za krajem. W swoich nieśmiertelnych mazurkach, polonezach i walcach wyraża on uczucia do dalekiej ojczyzny, osiągając w dziedzinie muzyki fortepianowej szczyty możliwości. Chopin wyjechał z Polski jako dwudziestoletni młodzieniec i nigdy do niej nie wrócił. Powróciło tylko serce wielkiego artysty, które na jego przedśmiertne życzenie zostało przywiezione do Warszawy. Ciało jego spoczywa na paryskim cmentarzu Реге Lachaise.

 Виконання вправ.